Arne Weverling
26 augustus 2010
Rode draad 

Dit seizoen viert theater De Naald haar 25 jarig jubileum. Voor mij loopt theater De Naald als een rode draad door mijn leven. 20 jaar geleden kwam ik voor het eerst in aanraking met De Naald en de toenmalige directeur Gerard Hogeman. Ik werd gegrepen door zijn passie voor het vak. Erg aanstekelijk. Op 15 jarige leeftijd maakte ik voor het eerst kennis met de theaterwereld. Een fascinerende wereld. Als radioverslaggever van lokale omroep WOS werd ik er kind aan huis. 

Vele personen die op het podium van De Naald waren te zien mocht ik interviewen. Allemaal topnamen die graag naar het Westlandse theater kwamen. Karin Bloemen met haar show Bosje Bloemen. In 1990 een dubbelinterview met Monique van de Ven en Thom Hoffman die samen in het toneelstuk Hartzeer speelden onder regie van Frans Weisz.. Paul de Leeuw van wie ik maar 5 minuten tijd kreeg en die gelukkig toch 8 minuten op z’n praatstoel zat. Youp van ’t Hek die uitgebreid de tijd nam ondanks dat z’n vader die week was overleden. Kees van Kooten die kwam voorlezen uit eigen werk tijdens de Nationale voorleesdag. Normaliter gaf hij geen interviews, maar blijkbaar was hij getriggerd door de brief die ik hem had gezonden, want op zondagochtend om 11 uur ging de telefoon. “Hallo….met Van Kooten…..dat interview is goed hoor, zeg maar hoe laat je wilt komen”. 

In 1997 mocht ik een jaar lang werken bij theaterimpresariaat Jacques Senf. Hierdoor heb ik tientallen schouwburgen door heel Nederland bezocht. Promotie van voorstellingen gedaan en theatertournees verkocht.  Ik kan toch wel zeggen dat de sfeer in De Naald erg bijzonder is. Ook de artiesten onderschrijven dat. Na directeur Gerard Hogeman kwam Marc van Kaam, daarna Peter de Neef en nu dan Nico Baars die de scepter zwaait. Stuk voor stuk gepassioneerde mensen waar het Westland trots op mag zijn. Ieder heeft op z’n eigen manier invulling gegeven aan onze eigen schouwburg met een regionale functie. Een inspirerend visitekaartje van Westland.

Gelukkig, met dank aan de gemeenteraad en mijn voorgangers in het college, is De Naald nog altijd springlevend. Vele kredieten en een verbouwing verder durf ik te stellen dat De Naald weer jaren meekan. Dat ik nu als wethouder verantwoordelijk ben voor het reilen en zeilen van De Naald is erg boeiend. Momenteel zijn we bezig met het maken van een meerjaren onderhoudsplan, proberen we de Naald ook voor lokale toneelverenigingen laagdrempelig te maken en trachten we nog meer te sturen op cijfers. Een theater zal altijd geld blijven kosten, maar wat het oplevert is onbetaalbaar.

Westlanders koester De Naald, haar medewerkers, de theatervoorstellingen en de filmvertoningen en laat u ook dit jubileumseizoen weer verrassen!